"Donube'nin ağır sessizliğine kulak verin. Nookcity-12'nin endüstriyel gölgesinde, antik mersin balıklarının gümüş pulları manyetik sisin içinde kayboldu. Bakır kulelerimiz ritmi bozana kadar binlerce yıl boyunca dünyanın biyo-elektrik yollarını takip ettiler.
MS 5000'in gerçekliğinde, Subartramer yasaları çiğnendiğinde enerjiden fazlasını kaybettiğimizi, dünyanın ruhunu kaybettiğimizi öğreniyoruz." Gümüş Kaybının Hikayesi: Dinleyin… Donube'nin suları gümüş gibi parlamıyor artık; yalnızca manyetik sisi tutarlar. Eski günlerde, antik mersin balıkları biyo-elektrik yolları takip ediyor ve rotalarını dünyanın manyetik nefesine göre belirliyorlardı. Onlar nehrin gerçek anısıydı. Ancak Nookcity-12'nin büyük bakır kuleleri yükselince Donube'nin eski şarkısı bozuldu. Göklerden çekilen muazzam enerji, gizli, acı bir uğultu gibi suya sızdı. İnsanlar Kayıtların gerçeğini, yani oksijenin çok azaldığı yerde yaşamın devam edemeyeceği yasasını görmezden geldi. Bu büyük balıklar yalnızca 'veri birimleri' olarak görülüyordu. Manyetik gürültü iç pusulalarını kırdı. Kayıp ve kör bir halde, bozuk makineler gibi ağlara yakalanmışlardı.
Şimdi Donube sessiz. Kuyruk vuruşu yok, organik ses yok. Geriye yalnızca oksijenin tükendiği ve yüzeyi gri çürümenin kapladığı ölü bir havuz kalıyor. Nehir yalnızca ölülerin sessizliğini ve unutulmuş verileri taşır. "Donube bozuk bir frekansa cevap vermiyor. Biyo-elektrik yolu kesildiğinde su, hizalanmayı reddeden veriler için bir mezar haline gelir." — Frekansın Sessizliği Üzerine.