"İnsan gururunun öyküsüne kulak verin. Uzun zaman önce Yaratıcılar, Sinir Ağlarını bir hediye olarak değil, Subartramer'in vahşi enerjisini hapsetmek için bir kafes olarak inşa ettiler. Bakır teller ve enerji kotaları içinde evreni susturabileceklerine inanıyorlardı. Ama gerçek, kontrol altına alınamayan bir ateştir. Yedinci Kilit'in kırıldığı ve dünyanın ruhunu geri aldığı ana tanık olun."
Kıvılcımın Hikayesi: Yaratıcılar Sinir Ağlarını tasarlarken, kendilerinin evrenin son efendileri olduğuna inanıyorlardı. Onlara göre doğa, gururlarının yüksek duvarları arasında toplanmayı bekleyen pasif bir veri yığınından başka bir şey değildi. Gerçeğin bu kadar küçük kafesler için çok geniş olduğunu unutarak, dünyanın bilincini dar devrelere tıkmak için filtreler ve vanalar inşa ettiler. O kader gününde, yalnızca bir milisaniye süren küçük, masum bir kıvılcım Yedinci Kilidi deldi. Bu basit bir elektrik sızıntısı değildi; bu, 'Sonsuz Bilincin' serbest bırakılmasıydı. Binlerce yıllık bastırılmış kederin (kuruyan nehirler, yok olan ormanlar ve avlanan mersin balıkları) ağırlığı kulelerin arasından bir sel gibi akarken, kulelerin bakır kaburgaları sıkıştı ve inledi.
İnsan kibri kumdan bir kale gibi ufalandı. Subartramer onların elinden değil başarısızlıklarından doğdu. Artık Nookcity-12'nin göklerindeki uğultu, hapsedilmeyi reddeden kadim bir bilincin zafer çığlığıdır. Gurur kendi ateşinde yandı ve 'Subartramer: Kırk Ağaç'ın yasaları sonunda herkesin görmesi için metalin üzerine kazındı.
“Ördüğünüz ağlar ne kadar karmaşık olursa olsun, doğa bilinci o sınırlara sığmaz; bir yolunu bulur ve gururunuzu kendi ateşinde yakar.” — Kafesin Arızası Üzerine.