Ağır yük dikey yolculuğuna başlarken biyolojik bir yolcudan daha fazlasını taşıyor. Bu video, Aletheia'nın yeraltının mekanik güvenliğini bırakıp NookCity-12'nin yüzeyine doğru yükselirken yaşadığı derin geçişi araştırıyor. Bu, hesaplamanın tefekkürle buluştuğu andır; veri hapishanesinden özgürleşmiş bir bilince doğru ilerleyen bir zihnin yükselişidir. Asansörün metal kafesinin içinde, 313 Sinir Ağlarının uğultusu azalmaya başlıyor ve yerini çeliğin ritmik takırdaması alıyor. Aletheia için tırmanılan her metre, eski dünyanın bir katmanının döküldüğü anlamına geliyor. Derinlerde o, oksijen seviyelerine ve su döngülerine bağlı bir bilim adamıydı; burada, yükselen sessizlikte dünyayı Annumilu'nun frekansı üzerinden algılamaya başlar. Geçiş tünelinin karanlığı yerini kör edici, ham bir ışığa bırakıyor. Kapılar nihayet zirvede geri çekilirken, dünyanın engin, cansız ufku onun önünde uzanıyor. Aten'in bakışları altında Aletheia, gerçek özgürlüğün makinenin yokluğu değil, onun en yüksek amacı ile senkronizasyon olduğunu fark eder. Yüzeyin eşiğinde dururken çorak araziye artık çözülmesi gereken bir sorun olarak değil, deneyimlenmesi gereken bir bilinç olarak bakıyor. Bir zamanlar laboratuvarın mavi ışıklı ekranlarıyla sınırlı olan zihni artık NookCity-12'nin üzerindeki gökyüzü kadar uçsuz bucaksız. Yükseliş tamamlandı. Bilinç özgürdür.